martes, 27 de abril de 2010

URBANISMO: A CIDADE MEDIEVAL E A CONFIGURACION ACTUAL. A EXPANSION DE SANTIAGO DE COMPOSTELA.




La historia de Santiago de Compostela se remonta a la prehistoria, la cultura castreña, la llegada de los romanos y, como punto de inflexión, el encuentro del enterramiento del . A partir de ese momento la ciudad se conformará en torno al centro de poder representado por el arzobispo de Santiago y su representación física, la Catedral. El Camino de Santiago marcó desde entonces el devenir de la ciudad.

En el territorio que actualmente ocupa la catedral de Santiago existía un poblado romano, que se tiende a identificar como la mansión romana de Aseconia y existió entre la segunda mitad del siglo I y el siglo V. El poblado desapareció pero permaneció una necrópolis reutilizada como cantera que estuvo en uso quizás hasta la época del Reino Suevo de Galicia, llegando hasta el siglo VII.



El nacimiento de Santiago como se conoce ahora está ligado al descubrimiento (presumible) de los restos del Apóstol Santiago entre el 820 y el 835, la elevación del rango religioso de los restos, la Universidad y, en la actualidad, la capitalidad de Galicia. Compostela sitúase enton no interfluxo dos ríos Sar e Sarela (tributarios do Ulla) e vese orlada por unha seria de relevos de menor importancia. Posteriormente verase nunha época de decadencia na idade medieval aínda que será neste intre da historia de Compostela cando se constrúa a muralla, e será na idade moderna cando a cidade creza en amplitude. Éste feito vese ligado ao crecemento da universidade e co feito de ser designada en 1980 a capital da comunidade autónoma de Galicia. En 1965 púxose en marcha o primeiro proxecto xeral de ordenación urbana, que non tivo un gran éxito pois non se preveu o forte crecemento da urbe e o espacio que estaba preparado quedouse curto (esto coincide co boom edificativo que sucedeu na década de 1960-1970).


(muralla da cidade)





Cabe destacar tamen o plano urbanístico da cidade a día de hoxe, que atopamos resumido en éstas liñas:



O proxecto urbanístico de cidade, consolidado a partir da planificación fundamentada nunha práctica atenta á calidade ambiental consistente na rehabilitación urbano-ecolóxica, foi capaz de integrar no modelo escollido o seu contorno coa necesaria posta en valor do histórico deseño do territorio inserido no seu espazo natural.

A premisa de encamiñarse á consecución da sustentabilidade enmárcase nun modelo de ordenación da cidade consolidado e baseado na concreción dun crecemento e expansión da cidade central sen rachar a vertebración compacta e continua características de seu.

Os ámbitos espaciais nos que se estrutura a área urbana de Santiago atenden a integrar os barrios e periferias, a partir dun modelo urbanístico que lle presta unha atención singular aos aspectos de desenvolvemento sustentable e á recuperación histórica, urbana e ambiental. Este modelo baséase nos logros conqueridos polas políticas de rehabilitación e de infraestruturas da cidade histórica e da súa relación co medio natural para constituírense como un referente estratéxico de fortaleza da área urbana.

A expansión e difusión dos procesos de urbanización confírelle á cidade unha notable calidade e diversidade morfolóxicas do seu soporte territorial. O obxectivo de consolidar a heteroxénea trama urbana, a consecuencia dos diferentes procesos históricos de construción da cidade, realízase a partir dunha racionalización na utilización dos recursos territoriais.

Acotáronse ámbitos urbanos e multifuncionais cun significativo aumento da oferta de solo industrial e residencial dun xeito controlado e equilibrado, cunha notable previsión de construción de vivendas de protección oficial con actuacións que fomentan a diversidade e a cohesión social.

A planificación urbanística incide nun crecemento continuo, denso e compacto de tal xeito que a dimensión da cidade continúa a ser abarcable e, ao mesmo tempo, non condiciona de forma negativa a viabilidade futura dos diferentes aproveitamentos agropecuarios e forestais periurbanos e rurais. Desta forma, conséguese a preservación da paisaxe e dos recursos naturais ao minimizar o consumo do solo.


Trabajo realizado por:
Rubén y Álvaro




No hay comentarios:

Publicar un comentario